Македонскиот фудбал денес се простува од едно од најголемите имиња во историјата на ФК Работнички. Според најавата на SportSport, Томче Филиповски почина на 85-годишна возраст. За генерации навивачи од Дебар Маало и пошироко, неговото име е синоним за клубот во кој ја мина речиси целата играчка кариера.
Филиповски припаѓа на ретките играчи чија биографија е врзана за еден дрес. Во 18 сезони со Работнички, според податоците што ги објави SportSport, одиграл 663 натпревари и постигнал 225 голови – бројки што јасно говорат за долговечност, дисциплина и постојана вредност во екипата. Во сезоната 1971/72 бил најдобар стрелец во Втората лига на тогашна Југославија, еден од врвовите на неговата активна кариера и доказ за напаѓачкиот печат што го оставил во клупските анали.
Токму таа врска со Дебар Маало го прави неговото заминување особено тешко за заедницата околу Работнички. Не станува збор само за поранешен фудбалер, туку за фигура што го претставувала клубот низ цели епохи – од теренот до институционалните функции што следеле по играчките години. Во локалниот спортски наратив Томче често се споменува како легенда чие име не се одвојува од зелениот дрес и од историјата на скопскиот клуб.
По крајот на играчките години остана во фудбалот како истакнат администратор. Во доцните осумдесетти беше претседател на Фудбалскиот сојуз на Југославија (ФСЈ). Според англиската Википедија и листата на претседатели на сојузот, Томислав Филиповски – Томче е деминутив од Томислав – ја водел функцијата во периодот 1988-1990 година, меѓу Антун Чилиќ и Марко Илешич. SportSport тој мандат го става во поширок контекст на ерата околу Светското првенство Италија 1990, кога југословенската селекција стигна до четвртфиналето – факт што е потврден во историјата на турнирот.
Таа административна глава од животот го комплетира портретот на човек кој најпрво оставил трага како стрелец и клубен симбол, а потоа како раководител на највисоко ниво во југословенскиот фудбалски систем. За македонската јавност двете улоги се неразделни: играчот од Работнички и претседателот на ФСЈ во доцните осумдесетти.
Во македонскиот спортски наратив Филиповски ќе остане запаметен најпрво како легенда на Работнички – играч што го носел клубот низ децении – а потоа и како човек што се вклучил во највисоките нивоа на фудбалската организација во регионот. За Дебар Маало и за сите што го следеле македонскиот клубски фудбал, веста е тешка. Заминува фигура што го поврзуваше минатото на клубот со пошироката институционална историја на југословенскиот фудбал.
Редакцијата на SuperSport.mk се придружува на сочувството кон семејството, пријателите и кон ФК Работнички. Почивај во мир, Томче Филиповски.
