Наташа Андонова во интервју за проектот „Женски спортски приказни“ на SportSport ги стави родителите пред секој трансфер и порача дека Македонија останува во срцето, иако во моментов не е дел од женската репрезентација.
Патот од Неготино и Велес до Потсдам, ПСЖ и Барселона го опиша без патетика, но со јасна благодарност кон семејството. Заедно со сестрата Сијче заминале многу млади во Германија во Турбине Потсдам.
„Кога денес ќе се навратам на тој период, сфаќам колку голема храброст имале моите родители да нè пуштат мене и мојата сестра заедно, толку млади, во една нова земја. Денес сум им бескрајно благодарна. Таа нивна храброст и доверба ми значат повеќе од било кој трансфер. Без моите родители јас денес немаше да бидам личноста и фудбалерката што сум“, рече Андонова.
За Барселона рече дека била потврда оти девојче од Македонија може да стигне до места што порано изгледале недостижни, во период кога во клубот биле Меси, Нејмар и Суарез.
На темата репрезентација беше директна: темава е лична, имало несогласувања, разговори и повторни настапи, но отсуството во одреден момент не значи дека престанала да ја сака Македонија.
„Ако во одреден момент не сум таму, тоа не значи дека престанав да ја сакам Македонија или дека не ми значи дресот. Сакам работите да бидат поставени со меѓусебно почитување, отворена комуникација и јасни односи. Јас секогаш сум отворена за разговор“, додаде таа.
За иднината на женскиот фудбал бара систем, а не само талент: работа со млади категории, специјализирани тренери, услови и натпревари, за девојчињата да не мораат задолжително да ја напуштаат земјата за да се развиваат.
По кариерата сака да остане во фудбалот – тренерска работа, развој на млади, менаџмент или скаутинг – без уште сега да си стави една единствена титула.
